O psychoterapii

KIM JEST PSYCHOTERAPEUTA?

Psychoterapeuta to osoba, która pomaga poradzić sobie z trudnościami natury psychologicznej mającymi odzwierciedlenie w trudnościach życiowych, zawodowych i zdrowotnych. 

Niekoniecznie jest to psycholog. Psychoterapeuta to osoba, która po studiach magisterskich przez kolejne lata szkoli się w zawodzie psychoterapeuty poprzez udział w minimum 4-letnim szkoleniu, w wybranej szkole psychoterapeutycznej, przechodzi własną psychoterapię i stale rozwija się konsultując swoją pracę w superwizji. Tylko w ten sposób uzyskuje się kwalifikacje i niezbędną wiedzą do prowadzenia psychoterapii. 

O CO MOŻESZ ZAPYTAĆ WYBIERAJĄC PSYCHOTERAPEUTĘ?

• jakie posiada kwalifikacje (certyfikaty, rekomendacje, szkolenia)?

• w jakiej szkole psychoterapii się kształcił?

• jakie studia ukończył?

• czy przeszedł własną psychoterapię?

• do jakich organizacji zawodowych należy?

• jak długo prowadzi psychoterapię?

• czy jest pod stałą superwizją?

JAK DŁUGO TRWA PSYCHOTERAPIA?

O psychoterapii mówimy po odbyciu od 1 do 10 konsultacji i zawarciu kontraktu terapeutycznego. Nie ma stałej, z góry określonej liczby spotkań. Jest to zależne od problemu, z jakim zgłasza się pacjent, jego osobowości i motywacji do pracy nad sobą. 

CZY PSYCHOTERAPEUTA MOŻE ODMÓWIĆ PSYCHOTERAPII?

Tak. Psychoterapeuta może odmówić terapii w m.in. w sytuacji:

• jeżeli pacjent złamie zasady obowiązujące podczas psychoterapii,

• jeżeli psychoterapeuta stwierdzi wskazanie do innego rodzaju leczenia (np. farmakologicznego),

• jeżeli psychoterapeuta uzna, że nie jest w stanie pomóc pacjentowi (w takiej sytuacji, może polecić innego terapeutę),

• jeżeli w ocenie psychoterapeuty istnieją inne ważne powody, w jego ocenie wykluczające możliwość prowadzenia psychoterapii z daną osobą (w takiej sytuacji, może polecić innego terapeutę). 

KIEDY STOSUJE SIĘ PSYCHOTERAPIĘ?

Najczęściej psychoterapię stosuje się, kiedy:

1. zdiagnozowane są:

• zaburzenia lękowe np.: fobie, ataki paniki, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne,

• zaburzenia nastroju np.: depresja,

• zaburzenia odżywiania,

• choroby psychosomatyczne np: bóle, zawroty głowy, zdrętwienia, duszności, nadciśnienie, obniżona odporność itp.,

• choroby autoimmunologiczne i inne,

• problemy ze snem (bezsenność lub nadmierna senność)

• inne

2. osoby doświadczają trudności związanych z realizacją swojego życia, np.:

• trudności z nawiązywaniem i utrzymywaniem bliskich relacji z innymi ludźmi,

• cierpią z powodu poczucia niskiej wartości czy braku sensu życia,

• doświadczają kryzysów związanych np. z chorobą, ze stratą bliskiej osoby czy rozwodem, utratą pracy, doświadczeniem traumy, wypadku,

• dążą do poprawy jakości swojego życia, poprzez rozwój swojej osobowości, przezwyciężanie swoich ograniczeń i zahamowań, zmianę postaw czy sposobów reagowania,

• trudności w relacjach z innymi ludźmi, kłopoty w związkach,

• trudności z agresją i złością,

• problemy z podejmowaniem decyzji, brak pewności siebie,

• brak akceptacji swojego wyglądu, zaniżona samoocena,

• problemy rodzinne,

• rozwiązywanie problemów partnerskich (np. problemy w porozumiewaniu się, konflikty, zdrada, choroba w rodzinie, problemy seksualne),

• trudności w związku z wejściem w nowy etap życia np.: problemy z zajściem w ciążę, urodzenie dziecka, adopcja, problemy z nastoletnimi dziećmi, opuszczenie rodziny przez dzieci, ciąża, poród i lęki z tym związane,

• problemy dotyczące życia zawodowego (wypalenie zawodowe, utrata pracy, mobbing, trudności w znalezieniu pracy),

• trudności w radzeniu sobie w sytuacjach stresowych,

• chęć rozwoju osobistego, nabycia kluczowych kompetencji,

• inne problemy ważne dla klienta.