Forma psychoterapii prowadzona grupowo. Może stanowić kontynuację psychoterapii indywidualnej bądź pary. Może ponadto wspomagać leczenie chorób somatycznych takich jak: choroby nowotworowe, neurologiczne, autoimmunologiczne etc.
Grupa tworzy bezpieczną przestrzeń do dzielenia się doświadczeniami, uczenia się nowych sposobów funkcjonowania oraz lepszego rozumienia siebie w relacjach z innymi.
Udział w grupie może pomóc, gdy pojawiają się:
trudności w relacjach, poczucie osamotnienia lub izolacji,
problemy z wyrażaniem emocji, komunikacją, stawianiem granic,
obniżony nastrój, lęk, napięcie,
powtarzające się schematy zachowań, które utrudniają codzienne funkcjonowanie,
potrzeba rozwoju osobistego i lepszego zrozumienia siebie,
chęć pracy nad poczuciem własnej wartości.
Psychoterapia grupowa pozwala zobaczyć własne reakcje i emocje w kontakcie z innymi, a także uczy nowych sposobów budowania relacji. Uczestnicy korzystają zarówno z pracy terapeutycznej, jak i z doświadczeń oraz perspektyw innych osób w grupie.
Psychoterapia grupowa to systematyczne spotkania grupy osób. Osoby chcące wziąć udział wstępnie przechodzą konsultację indywidualną w celu określenia czy pacjent kwalifikuje się do pracy w grupie, gdyż może się okazać, że bardziej w danym momencie wskazana będzie psychoterapia indywidualna. Spotkania grupy terapeutycznej mogą odbywać się co tydzień, co dwa tygodnie lub raz w miesiącu, przy tym w zależności od częstotliwości proporcjonalnie ustalana jest długość spotkania grupy w zależności od długości przerw między spotkaniami. Najczęściej jednak są one rozłożone na okres obejmujący co najmniej pół roku, co sprzyja stopniowemu pogłębianiu i utrwalaniu pozytywnych zmian w życiu i związkach oraz daje możliwość dogodnego ustalenia sobie rytmu życia.
Początkowo, uczestnicy terapii grupowej jak i innych rodzajów terapii przeżywają niepewność, lęk, napięcie w związku z nową sytuacją, co czasami skutkuje naprzemiennym wycofywaniem się i powrotami. Stopniowo buduje się poczucie bezpieczeństwa. Poczucie bezpieczeństwa i akceptacji w obrębie grupy wzmacnia motywację do leczenia.
Poprzez uczestnictwo w grupie terapeutycznej leczona osoba ma możność zrozumienia, że inni mają podobne dolegliwości, co zmniejsza poczucie osamotnienia w chorobie umożliwiając nawiązywanie nowych kontaktów społecznych. Obserwacja tego co się dzieje w grupie może ułatwić dostrzeżenie i zrozumienie własnych problemów w funkcjonowaniu społecznym. Grupa terapeutyczna pełni swojego rodzaju funkcję tzw. „lustra społecznego" dostarczając uczestnikom informacji zwrotnych w nieinwazyjny i nieoceniający sposób.
Po kilku spotkaniach powstają pierwsze związki, oparte na współpracy w osiąganiu grupowych i indywidualnych celów terapii, uświadamiane są zjawiska międzyludzkie, rozumienie sytuacji grupowej i własnego w niej udziału.
Poruszane sprawy podczas sesji dotyczą omawiania przez uczestników swoich trudności, analizy zachowań w obrębie grupy i poza nią, mechanizmów powstawania objawów i sposobów radzenia sobie z nimi, poszukiwań przyczyn problemów.
Terapeutyczne oddziaływanie grupy wpływa na zmianę postaw, nabywanie umiejętności spójnego pełnienia ról społecznych, świadomość potrzeb własnych i innych ludzi, trwałość więzi emocjonalnych z osobami znaczącymi, poczucie własnej atrakcyjności.
Wartość lecznicza tej formy korygowania zaburzeń funkcjonalnych człowieka polega na tym, że dostarcza ona uczestnikom grupy sytuacji realnej a jednocześnie eksperymentalnej poprzez możliwość sprawdzenia się w działaniu bez konsekwencji jaką ponosi się w naturalnym środowisku społecznym.
Terapeuta steruje dynamiką grupy, uruchamia potencjał leczniczy jego uczestników, dąży do podtrzymywania motywacji do leczenia, uczy asertywnych relacji międzyludzkich, altruizmu, empatii, modeluje zachowania własną postawą, stwarza optymalną atmosferę do odreagowania nagromadzonych emocji. Psychoterapia odbywa się w grupie liczącej do 20 osób.